Read more
UYANDIGINDA DAHA COK CALISABILMEK UGRUNA UYUMAK, ACINASI BIR YASAM BICIMIDIR. KEYIF ICIN UYU, KR ICIN DEGIL.
En zeki ve yaratici zihne sahip tür biziz. Sadece biz, türünün huzursuzluguna deva bulmak icin bir düsünce disiplinini felsefeyi yarattik. Öyleyse nasil oluyor da kediler bir sekilde hep memnun ama biz hep dertliyiz Belki de büyük filozoflarimizdan cok, kedilerden ögreneceklerimiz vardir.
Cagdas düsünür John Gray insanin felsefeyle, inanislarla ve modern araclarla kurdugu dünyasinin kirilganligini bir kedinin patisiyle yoklayip test ediyor; sevgi, baglilik, ölümlülük, ahlak, kiskanclik ve benlik gibi belali konularin kediler icin neden meseleye dönüsmedigini anlamaya calisiyor. Montaignein meshur kedisinden, Vietnam Savasini cesaret ve nesesini kaybetmeden atlatmis kedi Moya, oradan da kedilerle ilgili kendi gözlemlerine uzanarak bir canlinin dogasina sadik olmasinin iyi yasamak icin kilit önemini vurguluyor. Bebeklikten itibaren toplumsal kabullere göre insa ettigimiz kendimize dair imgelerin cogu zaman bedenimiz ya da yasamimizin gercekligiyle uyusmadigini, dolayisiyla onlarin pesinden kosmanin mutluluktan cok hayal kirikligi getireceginin altini cizerek, hayatlarimizin her türlü mükemmellik fikrinden daha zengin ve daha anlamli oldugunu gösteriyor.
Kedi Felsefesi, kiskirtici fikirleriyle okurlarini silkeleyen, yün yumagina dolanmanin kedilere özgü olmadigini gösteren kücük ama tesirli bir kitap.
Gray fikirlerimizde kendimizi pohpohlayici, aldatici ve sig ne varsa tespit etmesini saglayan bir altinci hisse sahip sanki.
Costica Bradatan, The Washington Post
