Read more
Historyk Caro, omawiajac powody oreznego starcia Polski z Zakonem Krzyzackim w 1410 r., zwraca uwage na wielka prawidlowosc w nastepstwie wypadkow, poprzedzajacych to slynne w dziejach zdarzenie. Wyplywa stad wniosek wszechstronnego obmyslenia walki ze strony polskiej, skoro wszystkie zajscia, spowodowane przez nia, mialy jeden cel i glownie dla niego byly wywolywane.
Toz siegajac pamiecia zajscia, od znanego zaproszenia Mistrza Zakonu na ojca chrzestnego wielkiego ksiecia Litwy i elekta polskiego Jagielly, az do ujecia sie tegoz krola za Witoldem i Zmudzia, widzimy prawidlowosc w postepowaniu, system, wyplywajacy z jednej poteznej mysli, zrazu jakby niewyraznej, ale coraz jasniej sie wylaniajacej jako lacznik, wreszcie jako puklerz zlaczonych unia krewska narodow. Mysl ta obrony, obejmujaca z poczatku tylko dwor i rodzine panujacego, episkopat i najwyzszych dostojnikow polskich, rozszerza sie na coraz szersze warstwy narodu, niszczy wasnie i zatargi osobiste i narodowe i wszystkie rozbiezne dazenia polaczonych narodow kieruje ku jednemu wielkiemu celowi obrony przed olbrzymim naciskiem spoteznialego Zakonu Krzyzackiego. I dopiero po 34 latach wytezen i pracy w tym kierunku dokonano dziela obrony.
