Read more
Edebiyatla felsefe arasindaki iliskinin kesfinde kilit isimlerden biri olan Maurice Blanchot denemeleriyle, Barthes, Foucault ve Derrida gibi önemli teorisyenlerin calismalarina bicimsel olarak da yadsinamaz izler birakmistir. Bu bakimdan Blanchotnun yazinsal uzami bir parcalanma, sözsüz bir söz, yazisiz bir yazi tesebbüsü söylemi bozma, sembolleriyse dagitma gayesidir.
Blanchot, 1953-1958 yillarinda La Nouvelle Reuve Francaisede yayinlanan edebiyat elestirilerinin bir derlemesi niteligindeki Gelmekte Olan Kitapta; yazinin barindirdigi sirlardan bunun bir gereklilik ve mana arayisi olarak ortaya konmasina, yazin dünyasi ve romandan, edebiyatin ve kitabin gelecegine cok katmanli edebi ve felse fi bir incelemeye girisiyor. Rousseaudan Prousta, Artauddan Brocha, Beckettten Musile, Mallarméden Jamese ve Hesseye uzanan bu denemelerde dünyayi, onu yeniden yapilandirip kendi kendini dogurarak bir kere daha tanimlamaya girisen edebi deneyimi sorgularken, yazarlari ise edebiyati, köklerine ve ayni zamanda yokluk noktasina, yazinin sifir derecesine götüren kisiler olarak konumlandiriyor.
Zamansalligin disinda ve hiclik deneyiminin tasiyicisi vazifesindeki yansiz söz arayisinin bir ifadesi olan Gelmekte Olan Kitap, kah sinir noktasini arayisi ve kelimenin gücüyle, kah eserin yokolusuyla, anlatinin amacini, imkansizligini, yikimini ve sonsuz dogasini sergiliyor.
