Read more
Adele jest kierowca szkolnego busa kursujacego pomiedzy wioskami rozsianymi po dziewiczych terenach plaskowyzu. Wozi do szkoly grupe dzieci i nastolatkow, ktorych zlozone losy przeplataja sie z opowiescia o jej wlasnym zyciu. Podczas jazdy, czesto przy silnym wietrze i zamieci, przez jej glowe przetaczaja sie wspomnienia, mysli i marzenia; mlodzi pasazerowie z tylu glosno sie smieja, kloca, przysypiaja w ciszy. Adele wspomina siebie w tym wieku, swoje zle dopasowane cialo, bolesne dorastanie. Bo Adele jest dziewczyna, ktora urodzila sie w ciele chlopca. Ani "starszaki", ani "maluchy" nie maja pojecia o jej przeszlosci. Urodzila sie w gospodarstwie w glebi plaskowyzu, mieszkala tam z rodzicami i mlodszym bratem Axelem, potem zniknela, by w koncu wrocic - w nowym ciele, przez nikogo nierozpoznana, anonimowa. Duzo mysli o Axelu, ktory nigdy nie zaakceptowal kobiety w swoim starszym bracie.
Pewnego zimowego popoludnia burza sniezna i ogromne zaspy na drodze uniemozliwiaja dalsza jazde. Adele i jej pasazerowie opuszczaja pojazd i szukaja schronienia przed noca. Znajda je w jaskini, na skraju jeziora powstalego w kraterze wulkanu...
Wspaniala powiesc, zarliwa, kojaca. ("Le Soir")
Subtelna narracja Emmanuelle Pagano wyplywa wprost z serca. Autorka opowiada nam historie milosci, ktora z jednej strony jest niepokojaca, z drugiej - ozywcza i ocalajaca.Niezaleznie od tego, czy opisuje fizyczne tortury i cierpienie ciala, czy pejzaz gor w Ardeche,jej pisarstwo to zmyslowosc w czystej formie. ("Télérama")
