Read more
Mit przyzwoitego narodowego socjalisty, ktorym architekt Hitlera Albert Speer otaczal sie az do smierci, byl przez lata akceptowany przez znanych historykow. Mit ten polegal na odrzuceniu tego, co zostalo dowiedzione ponad wszelka watpliwosc: ze wyksztalceni, inteligentni i kulturalni ludzie moga w pewnych okolicznosciach zachowywac sie jak bestie w ludzkim ciele i byc rownie moralnie odrazajacy jak psychopaci. Byl to mit oparty na negacji faktu, ze czlowiek niewyrozniajacy sie niczym szczegolnym, taki jak Albert Speer, opisujacy samego siebie jako apolitycznego technokrate, mogl nie tylko byc uwiklany w nazistowskie zbrodnie, ale tez stac sie jednym z najwiekszych nazistowskich zbrodniarzy.
W biografii Alberta Speera brytyjsko-kanadyjski historyk Martin Kitchen obnaza zarowno klamstwa architekta Hitlera, jak i konformizm autorow wczesniejszych prac i ukazuje brutalna prawde, dowodzac, ze Speer jest postacia szczegolnie przerazajaca. Minister uzbrojenia i amunicji, a takze generalny inspektor budowlany stolicy Rzeszy nalezal do ludzi, dzieki ktorym narodowy socjalizm w ogole byl mozliwy. Inteligentny, mieszczanski do szpiku kosci, narcystyczny i calkowicie pozbawiony koscca moralnego. III Rzesza byla smiercionosnie skuteczna, poniewaz jej sila byli zwykli, niewyrozniajacy sie niczym szczegolnym ludzie z zaangazowaniem dbajacy o swoje interesy i sumiennie wypelniajacy obowiazki. Byli podpora systemu, ktory czynil z nich mordercow w przemyslowej skali. Takich jak Albert Speer.
