Read more
Niezwykla ksiazka seniora emigracyjnych pisarzy.
Piotr Guzy ma lat 90 i za soba bohaterska przeszlosc.
Opowiadania prezentowane w tej ksiazce byly publikowane w tak prestizowych pismach jak: "Kultura" (Paryz), "Zeszyty Literackie", "Odra", "Slask", "Fraza".
Jego debiut przyjal niezwykle zyczliwie Gustaw Herling Grudzinski, wysoko cenil rowniez Waclaw Grubinski.
Opowiadania sa sugestywnym i plastycznym obrazem dziejow konca wojny, perfidii Sowietow, niszczenia polskiego podziemia w czasach PRL-u oraz polityki kulturalnej tej formacji wobec pisarzy emigracyjnych.
Mamy tu znakomite studia psychologiczne esbekow i emigrantow - oprawcow oraz ich ofiar.
Opowiadania ukazuja przezycia i metamorfozy intelektualne i emocjonalne Polakow, niezatarte zmiany w ich psychice.
Duze wrazenie robia opowiadania erotyczne. Nie jest to swintuszenie dla swintuszenia - to porywajacy obraz leczenia traumy wojennej. Niemieckie damy pija, rzucaja sie w swiat namietnosci, zeby zapomniec, ze w kazdym niemieckim domu "w szafie jest szkielet". Dziewczyna wspomina dziadka w nieskazitelnym mundurze, z trzcinka w reku, ktory byl komendantem obozu koncentracyjnego.
Srodki artystyczne wydaja sie niby proste: analiza mowy ciala (kapitalna rozgrywka miedzy zydowskim Sowietem a oficerem AK), stopniowanie napiecia i czasem pomysly, ktore wyciskaja nam lzy z oczu, np., zeby ukoic rozpacz kochanki, Slazak znad Malej Panwi chce jej spiewac uspokajajaca kolysanke. Ale nie zna niemieckiej, wloskiej, hiszpanskiej. Polskiej takze nie. Kolysza sie obok siebie, spiewajac "Lulajze Jezuniu, moja perelko".
Szorstki, wrecz prostacki jezyk znakomicie oddaje emocje bohaterow skrzywdzonych przez historie i jej okrutne zarty.
